ฉลองวินาทีแรกของวันขึ้นปีใหม่ กับครอบครัว กับคนรัก กับแฟน หรือกับเพื่อน
ผมไม่ได้ไปไหน อยู่แต่ในบ้านนี่แหล่ะ พอเค้าจุดพลุฉลองกันเสร็จสรรพ์
ผมมานั่งสวดมนต์ แผ่เมตตา แบบครึ่งหลับครึ่งตื่น
วันนี้ผมตื่นแต่เช้าไก่โห่มาทำหลายอย่าง… เปลี่ยนน้ำสำหรับไหว้พระ และสำหรับไหว้แม่
เก็บกวาดบ้านบ้าง เช็ดกระจกบ้าง ฯลฯ
อ้อ… มีโทรศัพท์ไปบอกสวัสดีปีใหม่กับยายและน้าๆ น้องของแม่ด้วย
คิดว่าเป็นตัวแทนของแม่น่ะ
ดูแล้วน่าอิจฉาจริงๆ มีอยู่สิ่งนึงที่ผมเห็นแล้วทำให้คิดถึงแม่อย่างบรรยายไม่ถูก
เป็นภาพของแม่ที่พยายามลูบเสื้อของลูกชายที่ยับอย่างขมักเขม้น
ที่จริงก็… หลายปีมาแล้วนะ ที่ทุกวันขึ้นปีใหม่ของบ้านผมจะอึมครึม
แบบว่า ไม่รู้จะทำอะไร จะไปเที่ยวไหนกันดี
บางทีแม่นั่งรอว่าจะมีคนโทรมาบอกสวัสดีปีใหม่หรือไม่
รอกันจนเบื่อกันไปข้าง
สุดท้ายก็ได้แต่ปล่อยให้วันปีใหม่ผ่านไปเหมือนวันธรรมดาๆวันหนึ่ง
วันปีใหม่ของผมวันนี้ บ้านผมไม่ได้ออกไปไหนด้วยกัน
ไม่ได้ไปทานข้าวด้วยกัน ไม่ได้นั่งดูทีวีด้วยกัน
ไม่ได้คุยกันอย่างสนุกสนาน
แต่ว่าผมชินเสียแล้ว มันก็เหมือนเดิม ต่างกันแค่ มีหรือไม่มี “แม่” เท่านั้น
** สุดท้ายนี้ คุณรู้หรือไม่ว่า สิ่งมีชีวิตใด ที่(ผมเดาว่า)ทักทายผมเป็นสิ่งแรกในปี 2551 นี้ **
ตอบ >> แมลงสาบ
(ที่จริงควรจะเป็นแมวล่ะ ผมได้ยินมันก็ร้องแง้วๆ อยู่หน้าบ้าน ตอนผมกำลังจะเปิดประตูบังตา
แต่น่าเสียดาย แมลงสาบมันตัดหน้า ชิงเดินไต่ขาผมไปก่อน ทำเอากระโดดเหยง)