บทความนี้ได้รับแรงบันดาลใจจากไอดอลผู้หนึ่ง ผมขอคารวะด้วยใจที่นอบน้อมยิ่ง

ผมทำงานมาสิบปี มีโอกาสร่วมงานกับหลายองค์กรและหลายประเภทธุรกิจ และได้พบกับเพื่อนร่วมงานและหัวหน้างานหลากรูปแบบ หลายประเภท ได้พบกับคนเก่งหลายคน แต่ละคนก็มีความเจ๋ง ความถนัดในด้านที่แตกต่างกัน ซึ่งผมก็เรียนรู้และดึงเอาสิ่งดี ๆ มาใส่ตัวอยู่เสมอ

หากโฟกัสไปที่คนที่เป็นหัวหน้างานแล้ว ในใจผมก็มีตัวอย่างดี ๆ อยู่หลายคนเลย แต่ถ้าในด้านการบริหารคนและสร้างทีมแล้วล่ะก็ ผมมีเบอร์หนึ่งในใจตลอด 7 ปีที่ผ่านมา คือเรียกว่าเป็นไอดอลของการเป็นผู้นำเลยทีเดียว (อารมณ์ประมาณ ฉันอยากทำได้แบบคนนี้!!)

ไม่ใช่ว่าผมอยากมีผู้นำเก่ง ๆ ที่ประชุมทั้งวันและทำงานยุ่งหัวฟูตลอดเวลาหรอกหรือ? ไม่ครับ ไม่ใช่เลย ผมมองว่าหัวหน้าที่ยุ่งทั้งวันจะไม่มีเวลาใกล้ชิดกับลูกน้อง และแทบไม่มีการปฏิสัมพันธ์สื่อสารกับทีมเลย พอเป็นแบบนี้นอกจากจะไม่สามารถช่วยเหลือลูกน้องได้แล้ว ยังสร้างทีมให้แข็งแกร่งไม่ได้ด้วย เรียกว่าความสำเร็จต้องอาศัยความสามารถเฉพาะตัวของแต่ละคน แทนที่จะเป็นทีม

แล้ว Idol (ไอดอล) เกี่ยวอะไรกับ Idle ที่แปลว่า ไม่ทำงาน, ว่าง, สภาวะสงบ

ผมขออธิบายด้วยภาพที่เห็นในช่วงที่ได้ร่วมงานกับไอดอลผู้นี้ให้ฟัง ดูผิวเผินแล้วเหมือนเขาว่างมาก หลังจากที่ทีมงานเริ่มลุยงานใน sprint กันแล้ว ผมก็ไม่รู้เขาทำอะไรแต่ดูเขาว่างเสียเป็นส่วนใหญ่ ประมาณว่า จิบโค้กอ่านหนังสือ เดินไปเดินมาคุยทางโน้นทีทางนี้ที หรืออยู่หน้าคอมฯแต่ไม่รู้ทำอะไร ต้น sprint ก็เรียกวางแผน ปลาย sprint ก็เรียกรีวิว แค่เนี้ย…. ถ้าให้เห็นภาพเท่านี้ หลายคนต้องคิดแน่เลยว่า “อู้งานนี่หว่า โยนงานให้คนอื่นทำ” แต่ในช่วงนั้นผมรู้สึกว่าตัวเองมีชีวิตที่ดีและเรียบง่ายมาก

ผมใช้เวลาหลายปีถัดมา จึงเริ่มมีปัญญาขึ้นเล็กน้อย และย้อนกลับไปคิดว่ามันแปลก เริ่มส่งสัยว่าเขาทำได้อย่างไร ในความว่าง นิ่ง สงบ เหล่านั้น ทีมของเขาสามารถทำงานได้อย่างราบรื่น, การไหลของงานเกิดขึ้นต่อเนื่องซ้ำ ๆ, ปัญหาที่เกิดขึ้นระหว่างทางดูเหมือนถูกจัดการได้อย่างง่ายดาย, และทีมมีความเป็น self-managed ในระดับที่ดีที่สุดในประสบการณ์ผมเลย

จากการสนทนากันในช่วง 1-2 ปีที่ผ่านมา จึงเริ่มได้รู้ว่าในความว่างที่ผมเห็น มีการทำงานเบื้องหลังหลายอย่างที่ช่วยฟอร์มทีม ช่วยกรุยทางให้ทีมทำงานได้เต็มประสิทธิภาพและได้ผลลัพธ์เป็นที่พอใจมากที่สุด ในความสงบที่เห็น มีความคิดที่ซับซ้อนและการวางแผนเชิงกลยุทธ์เกิดขึ้นในหัวไอดอลผู้นี้มากมาย ในท่าทีสบาย ๆ ที่เห็น เป็นการกระทำอย่างแยบคาย มิใช่ไร้ซึ่งจุดหมาย

ผมยังไม่รู้ว่าต้องทำอะไรและทำอย่างไร นั่นคือสิ่งที่ผมต้องก้าวต่อไปเพื่อหาคำตอบ และหวังว่าสักวันหนึ่งบนเส้นทางสายนี้ ผมจะสามารถทำได้ไม่ด้อยไปกว่าไอดอลผู้นี้