เมื่อสองปีก่อนผมมีโอกาสได้เข้าอบรมเรื่อง ITIL กับอาจารย์ท่านหนึ่ง ผมเดาว่าอายุน่าจะประมาณ 40 ต้นๆ ผมประทับใจอาจารย์ท่านนี้ไม่ใช่แค่ด้านความรู้เฉพาะทาง แต่รวมถึงความรอบรู้ด้านการบริหาร และสไตล์อันเป็นเอกลักษณ์ของท่านด้วย

เรื่องที่ผมถูกใจ LIKE เลย คือเรื่องที่อาจารย์ยกเอา อุปมาเปรียบคนดั่งบัวสี่เหล่าที่พระพุทธเจ้าทรงได้ตรัสไว้ มาเปรียบกับบุคลากรในองค์กรอีกทีหนึ่ง มีใจความว่า…

พระพุทธเจ้าทรงเปรียบคนดั่งบัวสี่เหล่า ดังนี้

1. บัวก้นบึง
2. บัวใต้น้ำ
3. บัวปริ่มน้ำ
4. บัวพ้นน้ำ

อาจารย์ว่า

“บัวนั้นมีลักษณะพิเศษอยู่อย่างหนึ่งคือ ถ้าบัวกอไหนเป็นประเภทที่ต้องตั้งขึ้นพ้นน้ำ แม้นจะไปเหยียบไปกดไว้อย่างไร เขาก็จะหาทางแหวกว่ายไปโผล่ขึ้นเหนือน้ำจนได้

บุคลากรในองค์กรก็เปรียบได้อย่างนี้ พนักงานฝีมือดีก็เปรียบเป็นบัวพ้นน้ำ อยู่ที่ผู้หลักผู้ใหญ่ว่าจะปฏิบัติอย่างไร เช่นว่า ในเมื่อพิจารณาแล้วว่าคนนี้อย่างไรก็พ้นน้ำ ก็ส่งเสริมให้เขาพ้นน้ำเร็วขึ้นอีก หรือว่าจะเลือกที่ไปเหยียบหรือกดเขาไว้ที่นี่ (แต่สุดท้ายเขาก็จะไปโผล่ขึ้นเหนื้อน้ำที่อื่น)”

 

แค้นสิบปียังไม่สาย…

อาจารย์กล่าวต่อไปว่า

“ลองคิดเอาว่าในอนาคตอีกสิบหรือยี่สิบปี หากเขาประสบความสำเร็จ อยากได้ยินเขานึกถึงคุณและพูดถึงคุณแบบใด ระหว่าง
1. ที่ดิฉันประสบความสำเร็จได้ในวันนี้ก็เพราะได้รับการส่งเสริมและสนับสนุนจากผู้หลักผู้ใหญ่ท่านหนึ่งค่ะ

หรือ

2. อ๋อ.. ที่จริงดิฉันควรมาถึงจุดนี้ได้เร็วกว่านี้อีกนะคะ ถ้าไม่เจอ (คุณ)!”

ผมคิดว่าเรื่องเล่านี้ให้แง่คิดได้ดีครับ และในโอกาสถัดไป ผมจะหยิบเรื่องนี้มาพูดถึงในมุมอื่นอีก

ด้วยรักจากใจ
วีชัย บัว บั่ว บั้ว บั๊ว บั๋ว
บัวไม่ให้ช้ำ น้ำไม่ให้ขุ่น