จากที่มีผู้หลักผู้ใหญ่ในบ้านเมืองท่านหนึ่ง ได้กล่าวในงานเสวนาวิชาการไว้อย่างน่าสนใจ คำกล่าวสั้นไม่กี่ประโยค เน้นจุดยืนของท่านเกี่ยวกับความผิดถูกชั่วดี ประมาณนี้ (อยากทราบเนื้อหาก็ >> กูเกิ้ล << ได้)

ทีนี้ในแง่ของอุดมการณ์การทำงานล่ะ? คำกล่าวนั้นก็โดนใจผม และทำให้นึกไตร่ตรองความคิดและจุดยืนของตนในเรื่องการทำงานเหมือนกัน จะว่าไปแล้วความคิดเทือกนี้ก็เคยปรากฎอยู่ในบล็อกของตัวเองเมื่อนานมาแล้ว

แม่บอกผมว่า

เราอยู่ในสังคมภายนอก ต้องรู้จักเข้าเมืองตาหลิ่วต้องหลิ่วตาตาม

ผมฟังแต่คิดในใจว่า

หากคนในเมืองไม่ดี ผมต้องหลิ่วตาตามพวกเขาด้วยเหรอ ?

ผมทำงานผ่านมาก็หลายปีแล้ว พบว่ามีทัศนคติการทำงานที่แทบไม่เปลี่ยนไปเลย คือหัวแข็งไม่เปลี่ยนเลย และในเมื่อผ่านมา 10 ปีแล้วผมจึงคิดว่ามันเป็นธรรมชาติของผมไปแล้วกระมัง… ธรรมชาติของความไม่เป็นกลาง

ไม่เป็นกลางระหว่าง… รวดเร็ว กับ ชักช้า
ไม่เป็นกลางระหว่าง… เบา กับ หนัก
ไม่เป็นกลางระหว่าง… คุณภาพ กับ มักง่าย
ไม่เป็นกลางระหว่าง… ใช้งานได้จริง กับ ส่งครบตามรายการ
ไม่เป็นกลางระหว่าง… เป้าหมายชัดเจน กับ ล่องลอย
ไม่เป็นกลางระหว่าง… จัดลำดับความสำคัญ กับ ตามใจฉัน
ไม่เป็นกลางระหว่าง… สื่อสาร กับ สั่งการ
ไม่เป็นกลางระหว่าง… ตรงต่อเวลา กับ รอคอย

แต่เพราะใด ๆ ในโลกล้วนอนิจจัง จึงไม่มีใครสามารถเลือกทำในแบบที่ตนชอบได้เสมอไป และไม่มีปัจจัยใดปัจจัยหนึ่งที่จะเป็นตัวการันตีความสำเร็จในทุกครั้ง

แต่อย่างไรก็ตาม ถ้าต้องเลือกระหว่างคุณสมบัติในแต่ละคู่ ผมจะไม่เป็นกลาง และจะไม่รีรอที่จะเลือกคุณสมบัติทางซ้ายในการทำงาน