เล่าให้ฟัง…
ห้องนอนฉันอยู่ชั้นบนสุด พื้นคอนกรีตดาดฟ้ามันร่อนตั้งแต่ปีก่อนแล้ว
แต่ไม่ว่างซ่อม ตั้งใจจะซ่อมปีนี้ แต่เรียกช้าไปหน่อย หน้าฝนมาเร็วกว่าที่คิด
ระยะนี้ฝนตกแทบทุกวัน สองวันก่อนซึมๆ แค่หนึ่งหยด
เมื่อเช้านี้มาดู มันซึมออกมา 4 หยด
ไม่รู้ทำไง ได้แต่เอาถังกับผ้าขี้ริ้วมาวางแก้ขัดไปก่อน
เพราะยังไงตอนนี้ก็ซ่อมไม่ทันแล้ว
หลายวันมานี้ ต้องใส่รองเท้าแตะเดินมาบริษัท
มือข้างนึงถือร่ม อีกข้างถือถุงใส่รองเท้าหนัง
คิดว่าถ้าเดินลุยน้ำมาเลย ไม่พ้นหน้าฝน คงได้เสียตังค์ซื้อรองเท้าใหม่
บางคนอาจคิดว่า แหม… รองเท้าคู่นึงสามพัน ใส่สองปี
ตกเดือนนึงแค่ ร้อยกว่าบาท
แต่ถ้าคนๆนั้น คิดแบบเดียวกันกับของทุกชิ้นที่จะซื้อ
>> รองเท้าคู่ใหม่, playstation3, มือถือเครื่องใหม่
>> มือถือpda, กล้องดิจิตอล, เสื้อผ้าแบรนด์เนม
>> และอื่นๆ อีกมากมาย
สรุปแล้ว ทั้งปี ไม่เหลือเงินเก็บซักกะบาทนึง
วันแรกที่เริ่มแตะใส่มา ขายขี้หน้ามาก
รองเท้าแตะเวลามันเปียก มันจะไม่ค่อยเกาะพื้นขัดมัน
นี่เดินป๊าปปป เข้าประตูมา ลื่นพรืดดด…
พวกพนักงานทำความสะอาด หัวเราะชอบใจกันใหญ่
คนพวกนี้แปลก เห็นความเดือดร้อนของผู้อื่นเป็นเรื่องตลก
วันนี้ตื่นสายโด่ง สิบโมงครึ่ง