หมากล้อมหรือโกะนั้น มีปรัชญาคำสอนอยู่มากมาย ซึ่งปรัชญาโกะก็ไม่ใช่จะมีดีแค่กับเกมกระดาน แต่เราสามารถประยุกต์ใช้ได้กับทั้งชีวิตส่วนตัวและชีวิตการทำงานอีกด้วย และความลึกซึ้งของโกะนี้เอง เราจึงสามารถประเมินทัศนคติ ความคิด และนิสัยของคนได้ผ่านการเล่นโกะแม้เพียงกระดานเดียว (บริษัทแห่งหนึ่งใช้การเล่นโกะเพื่อสอบเข้าทำงานด้วย)
เมื่อเอ่ยถึง น้ำเต้าหู้ ใครเลยจะไม่รู้จัก เพราะเป็นเมนูอาหารยอดนิยมมานานนมแล้ว สังเกตง่าย ๆ จากถนนหนทางในยามเช้าที่พวกเราใช้สัญจรเพื่อไปเรียนหนังสือ ไปทำงาน ไปอู้งาน ไปปิดถนน ฯลฯ อย่างน้อยพวกเราก็ต้องเจอร้านขายน้ำเต้าหู้สักหนึ่งร้านนั่นแหละ
(ถ้าใครไม่เจอ ผมคิดว่าแปลกมาก อาจลองปรึกษากับริว จิตสัมผัส ไม่แน่ว่าอาจมีพลังงานบางอย่างอยู่รอบตัวคุณ!!)
หากถามว่าเพราะอะไรน้ำเต้าหู้จึงฮิตติดลมบนขนาดนั้น นักวิจัยชั้นนำจากตลาดสามย่านให้ข้อมูลอย่างมีหลักการว่า “เป็งเพาะมันอาหร่อยน่ะแหละ อั๊วคัดเมล็กถั่วเหลืองเองทุกเม็ก ต้มเองกักมือเลยน๊าอาตี๋…” << ข้อมูลโดย ซิ้มนักวิจัย ผู้คร่ำหวอดในวงการน้ำเต้าหู้มากว่า 50 ปี ตอนแกอธิบาย ดวงตาเป็นประกายมาก น่าเชื่อถือสุด ๆ
![Source: sad-man-silhouette-on-bench[1]](https://i0.wp.com/tikkychai.blog/wp-content/uploads/2014/02/sad-man-silhouette-on-bench1.jpg?resize=308%2C205)
เรื่องของเรื่องคือ ในช่วงที่ผมพำนักอาศัยโรงแรมแห่งหนึ่งเป็นที่ทำงานสำรองแทนออฟฟิซหลักซึ่งถูกปิดล้อมโดยกลุ่มกปปส.ตั้งแต่ช่วงกลางเดือน ม.ค. 57 ที่ผ่านมา ในเช้าวันหนึ่ง หลังจากที่ผมอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเพื่อไปทำงาน ขณะที่กำลังเปิดผ้าม่านเพื่อรับแสงแดดรำไรยามเช้า สายตาก็เหลือบไปเห็นบางสิ่งบางอย่างเคลื่อนที่ด้วยความเร็วอยู่บริเวณต้นไม้ข้างโรงแรม หลังจากสังเกตอยู่แป๊ปนึงก็รู้ว่ามันคือกระรอก แต่ที่ผมแปลกใจคือ มันมีสีขาว! (ตั้งแต่เกิดมาเคยเห็นแต่กระรอกสีน้ำตาล) ด้วยความที่โทรศัพท์มือถืออยู่ใกล้ตัว จึงถ่ายภาพแบบเบลอ ๆ ไว้ได้