ในอดีตมีแม่ทัพคนหนึ่งเล่นหมากล้อมเก่งมาก ไม่ค่อยมีคนเล่นชนะได้ อยู่มาวันหนึ่ง แม่ทัพท่านนี้ออกรบ ระหว่างทางต้องผ่านหมู่บ้านแห่งหนึ่ง เห็นบ้านเล็ก ๆ หลังหนึ่ง มีป้ายติดว่า “นักหมากล้อมอันดับ 1 ของประเทศ”
แม่ทัพไม่เชื่อ จึงเข้าไปหาเจ้าของบ้านและขอปะทะฝีมือด้วย ปรากฎว่าเจ้าของบ้านแพ้ทั้ง 3 กระดาน แม่ทัพหัวเราะเยาะ “ฮ่าๆๆ แกเอาป้ายลงได้แล้ว!!” แล้วแม่ทัพก็ไปออกรบด้วยความดีใจ
หมากล้อมหรือโกะนั้น มีปรัชญาคำสอนอยู่มากมาย ซึ่งปรัชญาโกะก็ไม่ใช่จะมีดีแค่กับเกมกระดาน แต่เราสามารถประยุกต์ใช้ได้กับทั้งชีวิตส่วนตัวและชีวิตการทำงานอีกด้วย และความลึกซึ้งของโกะนี้เอง เราจึงสามารถประเมินทัศนคติ ความคิด และนิสัยของคนได้ผ่านการเล่นโกะแม้เพียงกระดานเดียว (บริษัทแห่งหนึ่งใช้การเล่นโกะเพื่อสอบเข้าทำงานด้วย)
ผมได้เรียนรู้ความแตกต่างระหว่างผู้นำ และเจ้านาย ครั้งแรกผ่านหนังสือสายบริหารองค์กรและบุคลากรแบบแหวกแนว ที่มีชื่อว่า Slack: Getting Past Burnout, Busywork and the Myth of Total Efficiency
หนังสือเล่มนี้ ผมมาทราบภายหลังว่าผู้ที่นำมาเผยแพร่ให้เป็นที่รู้จักในบริษัทซอฟต์แวร์ชื่อดังย่านถนนพระราม 4 คือหนึ่งในผู้ที่สัมภาษณ์และรับผมเข้าทำงานที่นี่นั่นเอง เขาผู้นั้นคือ…
เบน… ชลาทิศ !!
เบน… เอฟเฟล็ค !!
พอดีกว่า เขาคือ Benjamin Scherrey ครับ
ช่วงเดือนกันยายน 56 มีคนแนะนำให้ผมรู้จักกับหนังสือ Strengths Finder 2.0 โดย Tom Rath (ฉบับภาษาไทยมีชื่อว่า เจาะจุดแข็ง)
อันที่จริงจะเรียกว่าแนะนำก็ไม่ตรงนัก เพราะเหมือนผมถูกสั่งให้ไปทำแบบทดสอบมากกว่า โดยได้รับข้อมูลเพียงว่า “เป็นนโยบาย” -_-” โดยขาดความชัดเจนว่าจะนำผลวิเคราะห์ไปต่อยอดอย่างไรให้เกิดประโยชน์กับองค์กร กับทีม และกับตนเองได้อย่างไร เมื่อเป็นเช่นนี้แล้ว ผมจึงไม่ใส่ใจนักเพราะเห็นว่าเป็น WASTE หรือการทำสิ่งที่สิ้นเปลือง ไม่มีประโยชน์